VREDE IN CHRISTUS

HOOFDSTUK 1

Het Zwaard van Gods Heilige Geest

"Denk niet dat ik gekomen ben om vrede op aarde te brengen; Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard."

Als iedereen deze woorden van Jezus kent, is het dan onzin om op deze aarde vrede in Christus te zoeken?

Afhankelijk van de geestelijke perioden en situaties die we beschouwen, kunnen we bevestigend antwoorden, zelfs in de eerste graad van de interpretatie van het zwaard, terwijl als we de interpretatie van het "Zwaard van Liefde van de Heilige Geest" erin plaatsen, dit honderd procent onjuist wordt.

Het is daarom geen ketterij om te verwachten dat deze Vrede op een dag in Christus op deze aarde gevestigd zal worden, maar ketterij zou betekenen te geloven dat die dag collectief al is aangebroken, of te geloven dat het nooit zo zal zijn.

Omdat een dag is als duizend jaar en duizend jaar als een dag, ligt het grootste deel van onze huidige verwarring over het verkrijgen van deze vrede op aarde in het gelijkstellen van het herstel van Israël als het begin van Gods zevende dag voor de mensheid, terwijl we nog maar aan het einde van de zesde dag zijn. Er is hier een fundamenteel verschil, omdat de mens op deze zesde dag nog steeds in de best mogelijke correctie verkeert ten opzichte van de goddelijke natuur, met een emotioneel systeem waarvan de basis nog steeds dierlijk is, terwijl op de zevende dag de basis, die dit emotionele systeem in de mens voortbrengt, goddelijk van natuur zal zijn geworden vanaf haas voortplanting.

Opdat de overgang van de ene natuur naar de andere op collectief niveau zou kunnen plaatsvinden, zoals de vervulling van de wet door Jezus aan het kruis onontbeerlijk was om de mens uit de voogdij van de satan, onder de dekking van Christus in de hemel, te bevrijden, de individuele voltooiing van de totale opheffing van deze dekking, door vernieuwing in de goddelijke natuur, te brengen, van het emotionele systeem van de mens die eerder onder Satans voogdij is geboren, is net zo onmisbaar.

Aan het einde van deze zesde dag is de valkuil om te geloven dat de evolutie van ons emotionele systeem ons al in staat stelt om ons bewustzijn goed te beheren, of we nu begiftigd zijn met de Heilige Geest in het "hart" of niet. Als Jezus alles "voor ons" heeft volbracht, hebben wij nog niet alles volbracht: "MET Hem".

De totale vervulling van deze goddelijke natuur op de mens is ongetwijfeld een van de dingen die Jezus noemde als groter dan die welke hij zelf niet kon volbrengen, als de "Lijdende Christus". Geboren uit de Heilige Geest uit de schoot van Maria, zijn moeder, hoefde hij nooit de voogdij van Satan te verlaten, maar alleen om hem te weerstaan. Dit is het verschil met deze tweede prestatie, want als alles al tot onze beschikking staat, op aarde en in de hemel, is het goddelijke doel de mens ertoe te brengen de oorspronkelijke dierlijke natuur te overwinnen, die voor God deze onderdrukkende voogd vereist, of de "dekking" van Jezus' werk aan het kruis. De spiritualiteit van de repressieve voogd maakt gebruik van de angst voor fysieke of morele sancties, op een repressieve manier die, als God het toestaat, tot aan de fysieke en spirituele dood kan gaan, om de mens te handhaven in een schijnbaar respect voor het woord van God. De goddelijke spiritualiteit, waartoe Satan geen toegang heeft, stelt de mens in staat om deel te nemen aan het proces van het vrijwillig verlaten van deze dierlijke natuur, onder de dekken van het werk van Christus aan het kruis en zijn geestelijke ondersteuning. Drie grote fasen kunnen elkaar dan in Jezus Christus voor elke fase opvolgen: die van de vergeving van de zonden, die van het beter dienen van Hem, door de doop van de Heilige Geest in het "hart", en ten slotte die van het werken om geleidelijk Zijn goddelijke natuur te ontvangen, door het deel van de hersenen te herschrijven dat Hij tot dan toe had moeten bedekken.

Het is naar deze individuele vervulling, van het geleidelijk opheffen van deze dekking van Christus, dat God de Gemeente van Filadelfia, beschreven in Openbaring drie, vandaag de dag laat werken. Dit is de werkelijke uitgang van de mens uit Satans onderdrukkende Behoeder schap, niet alleen door onder de dekmantel van Christus' werk aan het Kruis te staan, maar door zijn goddelijke natuur te verwerven, zowel in het hart als in de hersenen.

Het is over het algemeen onbewust dat deze Gemeente al een "kroon" op deze aarde zal hebben ontvangen, die ze niet zal moeten verliezen. Deze kroon zal zijn begonnen als een kleine microscopisch kleine parel in het allereerste neuron van duizenden betrokken menselijke hersenen, voordat hij bij sommigen overging in het stadium van een diadeem, om op een dag de totaliteit van de "kruin" te bereiken, die de goddelijke aard zal vormen in het deel van zijn emotionele systeem, gehuisvest in zijn hersenen.

Dit deel van de hersenen is ontoegankelijk voor de volwassen mens om de reeds geprogrammeerde gegevens te corrigeren, maar het is net zo ontoegankelijk voor Jezus in de hemel, als de mens gedwongen wordt deze programmering te gebruiken, volgens de corrigerende waarden van zijn eigen emotionele quotiënt, of het nu komt of niet door het leren van het Woord van God door de Heilige Geest. Opdat Christus recht heeft op toegang tot deze geprogrammeerde delen van de hersenen, is het inderdaad noodzakelijk dat de vrije wil van de volwassene, geconfronteerd met de confrontatie met het onverwachte gebruik van wat de volwassene tot zonde zou brengen, de vrije wil van de volwassene de handeling weigert die al in zijn hersenen is geprogrammeerd door de vleselijke natuur onder voogdij, en dat hij, alvorens te handelen, Jezus aanroept om hem een juiste houding te geven.  "dat hij niet weet".

Het zijn de paar fracties van een seconde, die voorafgaan aan de mogelijke slechte houding van de volwassene, die overheersen. Dit is ook de reden waarom het goede resultaat niet alleen ligt in de gemeenschap van de persoon met de Heilige Geest in hem, te allen tijde, op alle plaatsen en in alle omstandigheden, in de oprechtheid en WAARHEID van het kleine kind dat niet "weet"; maar ook in de context van de beschaving die het de mogelijkheid kan bieden om dit te doen.

Wat vandaag de dag destabiliserend is voor de meerderheid is het gebrek aan begrip van de noodzaak om de manier waarop het emotionele systeem werkt te veranderen, tussen het dierlijke systeem en het goddelijke. Hoezeer de programmering die in de hersenen tot stand komt, door de zelf beschermende "dierlijke" natuur, emotioneel gedomineerd moet blijven door de betrokkene, om een min of meer stereotiepe correctie te brengen in de liefde voor de naaste, moet de reeds goddelijke programmering in de hersenen vooral niet meer worden gecorrigeerd, om goddelijk van aard te blijven. Het is dan deze natuur die zowel overvloedig leven als respect voor de wet brengt, omdat het emotioneel reageert op alle individuele genetische criteria.

Het is om de mens zijn goddelijke natuur te laten verwerven dat God in Jezus Christus de deuren opende naar deze beschavingscontext, door wat wij het "achtenzestig" effect noemen. Als deze context vandaag de dag zo wordt betwist door zes van de zeven Gemeenten die in Openbaring worden beschreven, is het niettemin onmisbaar voor de vooruitgang van de Gemeente in Filadelfia, omdat het resultaat was van de Zesdaagse Oorlog over Israël, het nieuwe Jericho.

De overgangsperiode die daaruit voortvloeide, brengt dus bij de andere zes Gemeenten een tweede misverstand met zich mee, dat nog dieper gaat dan het eerste. Als het ogenschijnlijke totaalresultaat inderdaad een duidelijk verlies van eerder verworven waarden met zich meebrengt, wat het verdringingssysteem lijkt te rechtvaardigen, komt het in feite overeen met de individuele mogelijkheid om te herschrijven in de goddelijke natuur, van het deel van de hersenen dat alle vormen van handelingen in de mens voortbrengt, die Jezus tot dan toe had moeten dekken.

Geen enkel beperkend leren kan ware goddelijke waarde geven aan elke emotie die de mens tegenkomt, terwijl geen enkele handeling door de mens kan worden voortgebracht zonder dat er een emotie aan de oorsprong van ligt. Daarom wil Jezus, om iedereen de mogelijkheid te bieden om deze Gemeente in Filadelfia binnen te gaan, niet handelen uit religieuze onderdrukking. Integendeel, hij wil de beschavingscontext bieden die iedereen in staat stelt zich te gedragen als een klein kind dat "niet weet", waardoor hij reden kan geven aan de waarheid die in zijn eigen brein is geprogrammeerd, zonder te worden veroordeeld door de omringende samenleving, zodat hij het resultaat kan vergelijken met dat van de goddelijke Waarheid. Het is niet om de zonde te verdoezelen dat Jezus de zondaar in onze democratieën bedekt, zolang de zonde geen directe impact heeft op anderen, maar zodat iedereen de kans krijgt om hem aan te roepen voordat hij deze zonde voortbrengt en zodat de betrokkene op een dag het recht opent om het overeenkomstige deel van zijn emotionele systeem in zijn hersenen te herschrijven. Dit is wat het betekent om "wedergeboren" te zijn, zelfs als het proces begint met de nieuwe geboorte in Jezus Christus, door de doop met de Heilige Geest.

Hoe paradoxaal het ook mag lijken, deze spirituele weg kan niet worden beleefd binnen de "plaatselijke kerk", als een entiteit die iedereen begeleidt naar respect voor de goddelijke wet, aangezien hen wordt gevraagd te "weten" hoe ze zich zo respectvol mogelijk moeten gedragen voor de goddelijke wil, om te dienen als een levend getuigenis van het woord van God dat ze verkondigen, net als Israël. Het is daarom aan de samenleving die vandaag de dag in onze christelijke democratieën aan Christus gehecht is, om goddelijk te worden gebruikt om de juiste beschavingscontext te creëren. Het gaat er voor deze samenleving niet om iedereen te leiden naar een beter gebruik van zijn oude emotionele systeem, in de rol die is gereserveerd voor de "plaatselijke kerk", maar om aan degenen die de goddelijke wil willen respecteren, een situatie te brengen die iedereen een totale waarheid biedt in de vrijheid om zijn geloof uit te oefenen als een klein kind dat het niet weet, tot het punt dat het deze goddelijke vervulling op de mens teweegbrengt. Dit is het beeld dat de gedeporteerden in Babylon hebben achtergelaten, die het branden na de oven niet voelden en de muren van Jeruzalem herbouwden.

Het is hierin dat de vijand van onze zielen zich mengt in het gebrek aan geloof en de misverstanden van velen, om hen te doen terugkeren naar de oude consensussen, die de gevallen engel vandaag een nieuwe wereldorde noemt. Gezien het feit dat de rol van elke consensus alleen is om de onderdrukking ervan te vermijden en niet om het te verslaan, probeert hij in te werken op onze democratieën, zoals de manier waarop hij Kaleb en Jozua ervan probeerde te weerhouden het land Kanaän te veroveren, na de nederlaag van Ai na Jericho.

Deze terugkeer naar religieuze maatschappelijke consensus in onze democratieën zou mensen dan dwingen hun verstand te gebruiken, volgens de wijze van overheersing, om ongehoorzaamheid aan de lokale wet te vermijden en niet langer in die van de "liefde" zoals het "kleine kind dat niet weet". Daarom probeert de grote draak, de oude slang, die in Openbaring 12 de duivel en Satan wordt genoemd, de juiste culturele context voor de "Vrouw, de Kerk, de democratie" te verbieden, namelijk het mannelijke Kind ter wereld te brengen dat de volken zal regeren met een ijzeren staf. Hij kan dit niet bereiken vanwege Jezus' werk aan het kruis, en daarom heeft hij zich al tegen zijn nakomelingen gekeerd. Hiermee probeert hij te voorkomen dat mensen de goddelijke natuur volledig verwerven en dat zij daarvoor duizend jaar gebonden worden.

Sinds 1967/1968 heeft de "dekking" van Christus de christelijke mensheid buiten de eerdere religieuze maatschappelijke consensussen gehouden, hetzij op het individuele niveau van het man/vrouw-paar, hetzij op het collectieve niveau, of het nu gaat om het lokale kerk/samenleving-paar in democratieën, of tussen deze democratieën en Israël in de wereld.

Dit leidt tot zoveel wederzijdse misverstanden, omdat ze niet langer in een identieke manier van functioneren worden gehouden, noodzakelijk voor een complementariteit die alleen gericht is op het produceren van acties buiten de repressieve rechten van Satan, zoals voorheen, maar spiritueel om hem te verslaan. De plaatselijke kerk brengt dan de goddelijke wet, onmisbaar voor de ondersteuning van goddelijke Liefde, terwijl de samenleving die er complementair aan is, goddelijk wordt gebruikt om de adequate beschavingscontext te produceren, onmisbaar voor de individuele vervulling van deze Liefde van goddelijke natuur, door het man/vrouw-paar, dat één is voor God.

Het is daarom niet aan de democratische samenleving om de emotionele afwijkingen van sommigen te verbieden, die hen leiden tot een wanbeheer van hun genetica en het woord van God, zoals het resultaat wordt verkregen in religieuze consensus, door het gebruik van overheersing door angst over de ander. Jezus verdoezelt de dwaling van echtparen die hem trouw zijn, om hen het begrip van hun dwalingen te geven, in de vrijheid om verder te gaan in de vernieuwing van hun emotionele systeem, totdat de Heilige Geest over sommigen komt, tot voltooiing van Christus’ heerschappij op aarde en in de hemel.

Het zal dan "Hij" zijn die in staat zal zijn om collectief ware balans te brengen in de hele samenleving, volgens een ijzeren roe. Het zal niet langer het staal van Stalin zijn, dat deze nieuwe wereldorde gebruikt om haar nakomelingen tot slaaf te maken, zoals in de naam van Christus, door satanische verwarring tussen ijzer en staal, waarvan de kenmerken bijna tegengesteld zijn aan elkaar.

Net als het kruis is deze vervulling door Jezus in de hemel, op de mens begiftigd met zijn Heilige Geest op aarde, een onmisbare stap in de vooruitgang van het menselijk gevoelssysteem, om de vernietiging van onze planeet te voorkomen, die onvermijdelijk zou zijn als de vleselijke natuur niet werd verslagen. Alleen deze stap kan leiden tot de echte goddelijke Vrede op aarde, maar ook tot de Bevrijder waar Israël al millennia lang op wacht.

Om het herstel van Israël te kunnen bewerkstelligen, als ten oosten van de Jordaan, maar op de fundamenten van het Kanaän van gisteren, finaliseren door het werk van Christus aan het kruis, was het noodzakelijk dat de Gemeente dezelfde geestelijke en beschavingssamenhang had bereikt als die welke door Israël onder leiding van Mozes werd gedragen.

Opdat deze Bevrijder, aangekondigd door de profeet Jesaja, door Israël erkend zou worden, kon het niet Jezus op aarde zijn, als de "Lijdende" Christus, want de vervulling van de Opstanding van Israël moest van tevoren uit Hem uit de hemel geboren worden. Dit is de reden waarom we vandaag dit herstel van Israël vinden op basis van de verovering van Kanaän van gisteren, waaraan de twaalf stammen min of meer deelnamen, in een vervolmaking die leidde tot vleselijke gehoorzaamheid in de aanwezigheid van de Ark van het Verbond. Het is dit enige deel van Israël dat de steun was van de overwinning van Jezus, wiens gehoorzaamheid aan God tot de dood aan het kruis Hem in staat stelde de Heilige Geest te brengen in het "hart" van de mens die Hem wilde volgen.

Het is dus op dezelfde geestelijke basis en op dezelfde politieke status dat de "Gemeente van Christus" via de christelijke democratieën sinds 1948 het herstel van Israël restauration d’Israël depuis 1948, heeft voortgebracht, ook al had de deelname van het Joodse volk al de gunstige omstandigheden teweeggebracht. Wat vleselijk was bereikt, met de aanwezigheid van de Ark van het Verbond, buiten de mens, kan daarom vandaag geestelijk worden bereikt, dankzij de toegang tot de Heilige Geest in het "hart" van de mens. Het is ook hierin dat de geestelijke vervulling van de goddelijke natuur in de mens door deze Gemeente van Filadelfia zowel Christus "regerend op aarde en in de hemel" zal brengen, als de Bevrijder van Israël, omdat zij van de goddelijke natuur het getuigenis van Israël, van de doortocht van de eeuwige God op aarde, zal bezegelen.

In de marge van onze ontwikkeling vinden we bevestiging van onze bewering dat het fundamenteel is om naar onze democratieën te kijken naar het beeld van wat de apostel Johannes de Gemeente noemde, met een hoofdletter "G", in Openbaring drie, omdat het deze democratieën waren die het herstel van Israël voortbrachten. Hieraan wordt de bevestiging toegevoegd dat we ons inderdaad in de tijd van Openbaring 12 bevinden, terwijl de druk door Rusland wordt opgevoerd om religieuze maatschappelijke consensussen op te leggen aan de rest van de wereld, waarbij elke vorm van toegang tot deze goddelijke natuur wordt verboden. Niet in staat om onze democratieën te bereiken, door de spiritualiteit van de grote draak, is het teruggekeerd op spirituele en maatschappelijke oorlog te voeren tegen zijn nakomelingen, namelijk Oekraïne.

Wat de continuïteit van onze ontwikkeling betreft, net als tijdens de verovering van Kanaän, waren niet alle strijdende partijen volkomen respectvol voor de goddelijke wet, niet alle deelnemers aan de consensus die Israël voortbracht, waren op zoek naar de goddelijke wil in Jezus Christus als de "plaatselijke kerk". Ze functioneerden allemaal, of bijna allemaal, naar het beeld van wat ze als een leer van de plaatselijke kerk hadden ontvangen, om "Satan" te bestrijden, geïncarneerd door het kwaad dat het nazisme of het Japanse rijk in hun ogen vertegenwoordigde, en het is hierin dat ze "de Kerk of Gemeente" waren, naar het beeld van Israël toen het onder leiding van Mozes uit de woestijn tevoorschijn kwam.

Sinds het nieuwe Jericho en de Zesdaagse Oorlog zijn we bezig geweest met de spirituele verovering van de goddelijke Liefde, die morgen de basis zal worden van het menselijk gevoelssysteem, hoewel het vandaag noodzakelijk is dat iedereen zijn of haar eigen Kanaän verovert, zonder de voorbereidende stappen te vergeten die essentieel zijn om er toegang toe te krijgen. Of het nu gaat om de uittocht uit Egypte, de doortocht door de woestijn of de vestiging ten oosten van de Jordaan, elke individuele geestelijke progressie vereist in de eerste plaats een beheersing van het emotionele systeem over de waarde van Kanaän van gisteren, om een passende benadering van de goddelijke natuur te verkrijgen.

Dit is ook waar de zeven Gemeenten vandaag de dag allemaal perfect bruikbaar zijn, maar er wordt prioriteit gegeven aan de vervulling van de totaliteit van het menselijk gevoelssysteem in de goddelijke natuur, want het vergeten van de roeping van de Gemeente van Filadelfia zou betekenen dat "Christus" wordt gepredikt als eenvoudig menselijk, en niet als de Zoon van God, waarbij de echte spirituele roeping van "Christus" wordt vergeten.  die erin bestaat ons gelijk te maken aan Hem, in "hart en geest".

Dit is ook de reden waarom de kwetsbaarheid van de andere zes Gemeenten groter is, omdat er in elk van hen een deel is dat de tijd van eenvoudige religieuze maatschappelijke consensus min of meer betreurt. In deze consensussen diende de complementariteit van die tijd alleen om het resultaat van de actie te ondersteunen, om Satans repressieve systeem te vermijden, en niet de spiritualiteit van de emotie die tot deze actie leidde. Hoe minder geheiligd deze Kerk (of Gemeente) is, hoe groter de kans dat ze in de val loopt van de "nieuwe wereldorde" van de antichrist, die probeert de mens terug te brengen naar de staat van voor Adam en Eva, in zijn dierlijke natuur.

De gevaren van deze repressieve manier staan dus niet in de weg om het woord van God te verkondigen volgens de noodzaak van de nog steeds geldende "zelfbeheersing", waardoor iedereen wordt geleerd AL zijn deel voor God te doen, om geen verbodsbepalingen voor de goddelijke wet op te wekken. Het is echter fundamenteel om te weten dat Jezus buiten de capaciteiten van iedereen niet langer de religieuze maatschappelijke consensussen wil die gedrag oplegden, zonder het hart te veranderen en nog minder de geest in de hersenen, terwijl Jezus nu niet alleen de harten wil veranderen, maar ook de geest in de hersenen, om goed gedrag volgens God tot stand te brengen.

Geconfronteerd met de bekoring van individuele of collectieve veroordeling van degenen wier roeping voor God anders is dan de onze, is het belangrijk om ons bewust te zijn van de tijd waarin we leven, als we niet willen bewijzen dat de antichrist gelijk heeft, in de Kerk of Gemeente van Christus, die onze democratieën zijn. Om te voorkomen dat we ons als een dwaas gedragen, is het daarom veel belangrijker om van Jezus zijn Liefde te willen ontvangen, omdat dit ons zal helpen om ieder van hen beter te ondersteunen in zijn moeilijkheden om Satan te weerstaan. Waar onze wederzijdse veroordelingen Satan vandaag de dag verheugen en ons verdelen, zullen de verschillende roepingen van de zeven Gemeenten nuttig blijven om het grootste aantal mensen op aarde te bereiken, maar ze zullen ook het gemeenschappelijke doel van de liefde van Christus voor iedereen naar voren brengen, niet pogingen om de wereld te domineren door welke kunstgreep dan ook. Dit zal ons in staat stellen de vijand van onze ziel te verslaan, maar ook om ervoor te zorgen dat we onze "hemelse kroon, die al op deze aarde is" of onze beloning in de hemel niet verliezen.

De weg van de zeven Gemeenten is ook vandaag de dag onmisbaar, en welke taak elk van hen ook heeft, geen van hen mag het goddelijke doel uit het oog verliezen, namelijk om aan ieder mens op aarde de goddelijke natuur sinds zijn voortplanting en het Koninkrijk van Jezus op aarde en in de hemel te brengen. Het zal niet al de totale Vrede van het Paradijs op aarde zijn, noch volmaakte heiligheid, maar in relatie tot wat fundamentalisme of wokisme vandaag de dag kan brengen, zal het er al veel meer op lijken.

Het is in dit geloof in Christus dat de huidige democratieën door God in stand zullen worden gehouden tot de overwinning op het totalitarisme en het religieuze obscurantisme van de antichrist. De kwellingen van de zesde dag zullen dan voorbij zijn en het zal de intrede zijn in Gods zevende dag, de dag van zijn rust.

Moge alle glorie naar God, onze Vader, en Jezus Christus, onze Heer, gaan, voor eeuwig en altijd! Amen!

Na deze vervulling, nadat Satan naar de aarde is geprojecteerd, vervolgens verslagen en voor duizend jaar gebonden, zal deze onderdrukkende engel niet langer deel uitmaken van de menselijke emotionele constructie tijdens het volgende millennium. Christus zal dan regeren op aarde en in de hemel, en de Kerk van Christus, wiens roeping tot het laatste moment is geweest om de mensheid te leiden om deze gevallen engel te weerstaan, zal dan worden verwijderd uit het goddelijke evolutionaire systeem en in de roeping van de "Bruid van Christus". Net als ieder ander op aarde zal zij zelf begiftigd worden met de goddelijke natuur en dan werken aan de vervolmaking van de individuele en collectieve gevoelens, van hen die beïnvloed zullen zijn door de resterende invloed van de verschillende goddeloze culturen, die onder de invloed van de vleselijke natuur en haar voogdij op aarde zijn verspreid.

Net zoals deze gevallen engel de valstrikken op Jezus vermenigvuldigde, in een poging om te voorkomen dat de "Lijdende" Christus de totaliteit van de Wet zou vervullen, vermenigvuldigt hij nu de verdrukkingen over de christelijke democratieën, geboren uit de invloed van Christus, om hen te laten buigen en te proberen deze nieuwe vervulling te vermijden, die de "Regerende" Christus  zal brengen.

Het is pas aan het einde van de zevende dag van God dat deze gevallen engel dan zal worden losgemaakt, om alle conflictueuze overblijfselen die het gevolg zijn van zijn voogdij mee te nemen, alvorens definitief te worden geëlimineerd uit de menselijke emotionele constructie. Het zal dan de intrede van de mensheid zijn in de Vrede van het "Koninkrijk van de Priesters", die Jezus voorbereidt voor God, zijn Vader, voor de dagen na deze zevende dag.

De spirituele specificiteit van elk van de zeven Gemeenten (of Kerken) die in het boek Openbaring worden beschreven, brengt ons vandaag de dag verwarring over hoe we dit Koninkrijk van Vrede kunnen verkrijgen, omdat we ze gewoonlijk niet zien als de maatschappelijke impact van de verschillende lokale kerken of denominaties. Als we ze daarentegen op deze manier bekijken, blijkt dat zes van hen door Christus worden gesteund op basis van een consensuele waarde van de kant van de hele samenleving die ze voortbrengen, en dat er slechts één wordt geleid tot het verkrijgen van de goddelijke natuur van Christus, die al op deze aarde.

Elke maatschappelijke consensus brengt regels met zich mee die onderhevig zijn aan individuele interpretatie, waardoor elke persoon zijn of haar eigen emotionele systeem zo goed mogelijk kan beheren, afhankelijk van zijn of haar perceptie van de context die hij of zij tegenkomt. Om niet het risico te lopen de ene of de andere van de zeven Gemeenten te bevoordelen ten nadele van de andere, moeten we dus kijken naar de roeping van Christus, om de roeping van zijn hele "Kerk of Gemeente" te definiëren. Deze roeping is dus geweest om elke persoon ertoe te brengen een zo goed mogelijk emotioneel systeem zal hebben zijn beheersen, bedacht op de dierlijke grondslagen van egocentrische liefde, om hem een beter begrip van goddelijke liefde te geven, door zijn begiftiging met de Heilige Geest in het "hart", waardoor de grootst mogelijke gemeenschap met Jezus in de hemel wordt gebracht. De roeping van de Bruid zal zijn om de mens te helpen niet te heersen over een emotioneel systeem, waarvan de basis al de goddelijke Liefde van de Heilige Geest zal zijn, om zoveel mogelijk te voorkomen dat hij de gemeenschap met de Eeuwige God "VERLIEST", in volmaakte eeuwige erkenning in Jezus Christus, de Eerstgeboren Zoon.

Het is de manier van functioneren door overheersing van het emotionele systeem, bijbels "zelfbeheersing" genoemd, die Satan weigert te zien verdwijnen uit de mens. Om te voorkomen dat hij voor duizend jaar gebonden is, gebruikt hij onze misverstanden, die verband houden met de specifieke kenmerken die voortkomen uit de verschillende stromingen van deze zeven Gemeenten, om degenen die het verst verwijderd zijn van de goddelijke wil in Jezus Christus, ertoe te brengen andere mensen te domineren, door hen zijn eigen roeping te laten aannemen en om zijn repressieve rechten over de mensheid te behouden, door de uitverkorenen in Christus met zich mee te trekken, indien dat mogelijk zou zijn.

Spirituele visie op de mondiale geopolitiek